Egolomanyaklıklarımız

Oktay Kaynarca evlenmiş.Google'da Oktay Kaynarca ve sevgilisi yazınca Özgü Namal'la bir sürü güzel fotoğrafı çıkıyor.Bende google gibi Oktay Kaynarca ve Özgü Namal'ı beraber hatırlayacağım hep.İbrahim Kutluay'la Demet Akalın'ı,İlker İnanoğlu'yla Güzide Duran'ı,Cem Yılmaz'la Cansu Dere'yi.. Ayrılmalarını ben bile kabullenemezken,onlar napıyor acaba.Napıcak  unutuyor gidiyor,unutulmayan efsane aşklar sadece filmlerde,şarkılarda oluyor.Ah zaten işte o şarkılar yok mu o filmler, ne oluyorsa hep onların yüzünden..

Tam unutmuşsun normal hayatına devam ediyorsun,bir şarkı duyuyorsun;fabrika ayarlarına dönüş.Hadi yeni baştan toparlan yine,aynı teselliler,kızgınlıklar,kırgınlıklar,sil baştan..

-Ama bizimki çok farklıydı,biz birbirimiz için yaratılmıştık,o sürtük çıkmasaydı onun karşısınaaa!!

Yok canım benim, değil işte,kimse birbiri için yaratılmış değil bak ne büyük aşklar bitiyor..

Birini sevdiğin zaman istiyorsunki hep onunla kal.Bir sürü benzer nokta buluyorsun,tesadüflere bağlıyorsun.Filmlerden böyle öğrenmişiz ya, gerçek aşk şablonuna oturtmaya çabalıyoruz herşeyi.Ve gözümüzde,gerçekte değil bak,gözümüzde diyorum,mükemmel bir aşk yaratıyoruz.Ama yok öyle birşey.

Birileri karşımıza çıkıyor,ve bize bizi gösteriyor.Evet belki o gerçekten ruh ikizimiz ama ruh ikizi bize kendimizi tanıtıyor ve gidiyor.Gerçekten ne istediğimizi anlamamıza yardımcı oluyor.Gerçek bir ruh ikizi ayna gibidir; kişi sana arkanda gizlediğin her şeyi o aynada;kendi yüzünde; yansıtır ve böylelikle yaşamını değiştirebilirsin.Ruh ikizi büyük bir ihtimalle tanışacağın en önemli insandır,çünkü duvarlarını yıkar ve seni uyanık tutar.Fakat bir ruh ikiziyle sonsuza dek yaşamak mı? hayır.. bu çok acı verici olur.Ruh ikizleri senin bir başka yönünü yine sana göstermek üzere hayatına girer ve sonra geldikleri gibi giderler.ve sen sadece bunun için şükretmelisin.

Bizim problemimiz ELİMİZDEKİNE GİTME FIRSATI TANIMIYOR OLMAK, ilişkinin kısa bi yaşamı olabileceği gerçeğini kabullenmemek. içerisinde faydalı birşeyler bulmaya çalışırken boş bi çöp kutusunu yalıyorsun, ve eğer dikkatli davranmazsan bu koku sonsuza kadar burnunun önünde yer alarak yaşamını bir felakete çeviricek.Bu yüzden , bırak bu koku dağılsın..Sonra İyikide öyle olmuş diyeceksin.Çünkü o gittikten sonra evet acı çekiyoruz ama ondan sonra geleni ondan çok seviyor,iyi ki gitmiş diyoruz.

Bazen güzel şeylerin olması için,olanın yıkılması gerekiyor,kentsel dönüşüm gibi birşey yani.

Tecrübelerimin bana öğrettiği en değerli şey şudur; birşey kendiliğinden olmuyosa zorlamıycaksın.Çünkü olası varsa kendiliğinden oluyor.Bir ilişki olmamışsa,olmuyorsa bırakıcaksın,demek ki o değil.Ne kadar seversen sev, bırak git,otur sabret.Karşılığını alacaksın.

Kendini ziyan etmeye,hayatı zehir etmeye inanın gerek yok.Birşeyler yaşanıyorsa sebebi var.Hem gideni rahat bırakmak,ona mutluluk dilemek,herkes gibi sıradan biri olduğunu düşünmek o kadar rahatlatıyor ki insanı..

Yazıya ilham veren şarkıyı paylaşmadan olmaz.Demişki Göksel :Bende bir aşk var onu yanlış kalplere bıraktım..

3 adımda mutlu ilişkinin sırrı!!!

Ve nihayet hayal ettiği ilişkiye sahip olan kız, ilişkinin üzerinden 48 saat geçtikten sonra, bekar arkadaşına 'canım oluyo ya,o seni buluyo' deme hakkına yasal olarak sahiptir artık.Karşısındaki insanın daha önce ondan daha uzun,daha yoğun,daha kaliteli içeriğe sahip ilişkilerinin olmasının bir önemi yoktur Türk kızının gözünde.Şu anda ilişkisi olan kimse o kazanır,yalnız olan zaten eziktir.Bırak daha önce iyi ilişkisinin olmuş olmasını,bu insanın iyi bir kariyeri,başarılı dostlukları,güzel bir ailesi varsa bile, ilişkisi yoksa, onun ilişki hakkında söyledikleri çok ciddiye alınmaz.Çünkü bizde ilişkide başarı=evliliktir.Bir erkeği evliliğe yaklaştıran kız=ilişki uzmanı.Devam eden bir beraberliğin varsa,muhtemelen evliliğe yakın olanda sen gibi görünürsün.Senin taktiklerin çok önemli,ne yaptın?? AA ben öle yapmıyorum,sen öyle mi yaptın,tamam ozaman bende öyle yapiyim.AA bak doğru söylüyosun,benim bi arkadaşım var,o da öyle yapıyomuş,2 yıldır çıkıyolar sonuçta.....

Ben bunların hiçbirine inanmıyorum.Malesef iyi ilişkinin formülü, kek tarifi değil.Ben böyle yaptım iyi kabardı,bak sen de yap demekle olmuyor.

Ve maalesef kimse kimseden çok şey bilmiyor ilişkiler hakkında,çünkü herkes kendi ilişkisini yaşıyor,herkesin mutluluğu kendini ilgilendiriyor.Yalnız olan kişide karşısına mutlu olabileceği bir kişi çıktığında mutlu oluyor.Bu bu kadar basit aslında.Bu esnada,ilişkisi olan arkadaş sevgilisinden ayrılıyor,roller değişiyor.

Biz film izlemeyi çok seviyoruz.Bu yüzden bazen filmle,gerçeği birbirine karıştırıyoruz.Gerçek hayatla film arasındaki fark; köşeyi dönünce yol bitmiyor,kızla oğlan evlenince hikaye bitmiyor.Bizim filmlerde mutlu ya da acı son diye nitelendirdiğimiz olaylar,gerçek hayatta başlangıç noktalarımız oluyor.
Kimin son gülen olacağıda hiç belli olmuyor..Bu yüzden büyük konuşmamakta,birşeyler iyi gidiyor diye uzman kesilmemekte fayda var...

Ya herşeyim ya hiçim

Nihilizm ve narsizm arasında biryerlerde...

Şu hayat dediğimiz şey hergün resetliyor bizi.Gece başka hayallerle yatıyor,sabah başka düşüncelerle uyanıyorum.Hiçbir zaman tamam oldum diyemiyorsun.Hayat sana sürekli kendini yenilemeni hükmediyor.Tırnaklarını kesiyorsun uzuyor,temizliyorsun kirleniyor..
Hep bir başa sarma,hep bir yeniden başlama..
Peki yeniden başlarken kendini çok değerli sayıp herşeyin üstünde görmek mi, yoksa sadece bir hiç olduğumuzu kabul etmek mi?
Benim en çok tercih ettiğim,kendini çok seven biri olarak tabii ki kendini değerli görmek.Ben böyle büyütüldüm; hep çok güzel,çok akıllı,hep başarılı.Özgüven tavan, attım kendimi ailem olmadan hayata ve gördüm ki sana sadece ailen böyle hissettiriyor!!

Sen en güzel değilsin,en başarılı değilsin.Senden güzeli,senden akıllısı,senden yaratıcısı var.Başarısızlığı tattım sonra..terkedilmeyi,başkasına tercih edilmeyi..


Sonra dedim ki demek ki ben bir hiçim,bir özelliğim yok,bu zamana kadar öğrendiklerimin bir değeri yok,hayat sana hep yenilerini öğretecek..

Zaman zaman hala Fight Club filmininde etkisinde kalarak aslında hiçbir anlamım olmadığını,sadece bir toz olduğumu düşünüyorum.


Ama başka bir sabah uyandığımda da okadar seviyorumki herşeyi yeniden,ben diyorum ışığım,daha çok aydınlatmalıyım dünyayı.Evet,en güzeli,en parlağı değilim ama ben de olmalıyım.Tabii ki çok sevilebilirim ama vazgeçilinebilir benden de.Tıpkı benim vazgeçtiğim gibi,ben de olmazsa olmazı değilim hiç kimsenin.Başkalarının benden fazla olması ya da daha çok tercih edilmesi azaltmaz benim değerimi.

Yani sözün özü; ne çok değerli ne de değersiziz.Zaman zaman modumuz değişebilir,ama sadece geçici bir süreç olduğunu bilirsek,herşey daha kolay olur.
Ve bu yazıya bulduğum özet; Birileri vazgeçsin ki başkaları tercih etsin...

2012

Çok zor karar veririm ama karar verirsemde yaparım.Bişeyi kafaya koyarsam yaparım.Mesele koyana kadar..ertelediğim ne varsa yapıcam.. 3 yıldır bitirdin beni İstanbul, küllerimden doğucam.nihahahhaaa

Biliyorum bu yağmurlar masum yağmurlar değil, arındıramaz beni, kendisi kirli çünkü.Dünyanın kiri,tozu,pası,nükleeri,atığı hepsi içinde..
Olsun sesi yeter yine de, uzun uzun yürümek, soğuk havayı içine çekmek,düşünmek düşünmek..

Öyle çok şeyi,öyle çok kişiyi,önemli önemsiz,gerekli gereksiz..

Umutlanmak,hüzünlenmek,ne derin acılar içinde yaşadığımızın farkına olmak, sonra yine de gülümsemek,tüm bunları rüzgara verip göndermek en uzağa, belki de yağmuru bu kadar sevme nedenim böyle yoğun hissetmeme yardımcı olmasıdır.Belki de yağmur hüzünlerimi anımsatıyordur bana, yağmur,çamur olucak ama yine de güneş doğacak,ne kadar kötü ve hiç bitmeyecek gibi görünsede bitecek, işte bunu bilmek o kadar güçlü yapıyor ki..
Babamın en sevdiği şarkıyı dinlerken, içim eskisi kadar acımıyor böylesine güçlü hissederken..Uzak diyarlardaki sevgili babamı sevgiyle anıyorum sadece..Sorgulamıyorum erken gidişini artık,o yokluğun bana kazandırdığı olgunlukla okşuyorum içimdeki arlanmaz,uslanmaz,kapanmaz boşluğunu..

O boşluk ki hem dostum oldu hem düşmanım yıllardır.Hem bana her acıyla başa çıkableceğimi hatırlattı en zor zamanlarda hem de 'sen aslında ne kadar büyük acıların içindesin' diye fısıldadı bana en çoşkulu mutluluklarımda..Ne de olsa babamın boşluğu, sever de döver de dedim.Sevdim hep..

Hala yağmur yağdığı için teşekkürler, bu güzel,güçlü,yoğun duyguları hissettiğim için teşekkürler..Mutluluk dolu geceler..

son zamanlarda..

Son zamanlarda hayatımın fon müziği, küçük sırlardizisinin fon müziğiyle aynı oldu..Hayat geri gelir ,geri gelir deyip duruyorum da birşeyin geldiği de yok...İnsanlar kışın depresyona girer,yazın neşelenir..Ben de tam dersi, bu yaz havası,bu sanki sen sessizce otururken biryerlerde kıyametler kopuyomuşta senin haberin yokmuş hissi uyandırıyo bende..Her an herşey olabilir.İçim sıkılır benim her yaz..Yazın denize gidip eğlendiğimizde bile,eve döndüğümde kötü bir haber alıcakmışım gibi gelirdi.Dünyadan bir habermişiz gibi.Ya da ne bileyim..Beni neşelendirmiyor işte bu havalar..

Öğretmenler günü

Öğretmen olduğu halde öğretmenlik yapamayan, ama öğretmen olmadığı halde bu ülkede öğretmenlik yapabilen herkese selam olsun.. Öğrencisiz öğretmenlerin,yıllardır atanmayı bekleyen arkadaşlarımın öğretmenler günü kutlu olsun. Sevgilerimi gönderiyorum onlara ve teessüflerimi gönderiyorum devlet okulunda çalışmayanlara öğretmen demiyoruz diyenlere.Asıl atanamayıp, dersanelerde ya da vekil olarak asgari ücretle çalışan öğretmenleri tebrik etmek lazım, herşeye rağmen öğretmenlik yapmaya çalıştıkları için.Anneler,babalar bir çocukla başa çıkamazken, hergün onlarca çocukla uğraşmak, onların içindeki sevgiyi,öfkeyi,sevgisizliği görebilmek,mutluyken onlarla üzülmek,mutsuzken onlarla sevinmek ne demekdir; tüm şımarıklıklarına,yaramazlıklarına rağmen onlara karşı duyulamaz bir sevgi duyan öğretmenler anlar bunu ancak. Öğretmenlik kutsaldır diye boşuna denmiyor, sevmeyen yapamaz çünkü, yapılmaz.Hele de bu ülkenin şartlarına hiç girmiyorum.Güzel öğretmenler gününüz mutlu olsun:)

Ah bu bennn..

Karanlık,kabuslu geceler bitti çok şükür.Allahım ya, ben bir kere daha anladım ki hayatta herşey piskolocik:) herşeyi korkularını,sevinçlerini,çevrende olan herşeyi sen yaratıyosun.Karbasanlarda buna dahil,güzel surprizler,sevindirici olaylar da.Ben niye kendimi o kadar korkuttum,strese soktum bilmiyorum, aman neyse herkese duyrulur, demiştim dimi sevinçli moduma dönerim yakında diye.Döndüm işte, herşey yolunda.Yarın Sinop'a gidiyorum, annemin kollarına atıcam kendimi.İyice tazelenip öyle dönücem.Ayy herşeyin tadını çıkara çıkara çok güzel bi tatil yapmak istiyorum.Çok çok güzel olucak!! her anın tadını çıkarmayı, gülümseyi unutuyorum ben bile, oysa herşey nasılda keyif dolu aslında.. Bazen olmuyoya çok sıkılıyorum hani, tembel tembel kalkamıyorumda yerimden,o zamanlar için yapılıcak işler buldum kendime:)))

Çok sıkıldın,tembellikten kıçını kaldıramıyosun,kendini iyi hissetmek istiyosun;


-Dişlerini fırçala!! temiz olsalar bile
-Ellerini yıka
-Yüzünü yıka
-Duş al
-Oje sür
-kremlen
-maske yap
-su iç ya su iç ,üşenme bi bardak su iç bak nasıl iyi geliyo
-camı aç,dışarı bak!
-çamaşırlarını katla

Evet biliyorum bunlar çok basit,herkesin zaten yaptığı şeyler, ama ben bazen o kadar tembel ve unutkan olabiliyorum ki bi su içiyorum ohh be diyorum, niye daha önce içmedim:) Son zamanlardaki uyuşukluklarımdan hiç bahsetmiyim bari:) karnımın acıktığında yemek yemenin aklıma gelmemesi gibi, canın sıkılınca televizyonu açmak gibi bi alternatifim olduğunu unutmak gibi:))))) Kendime böyle notlar yazarmışım evde; acıkınca yemek ye, uykun gelince uyu!!, direnme film izliycem diye, mutfağa git yemek yapp.. off ya off ben napıcam bu kendimi hiç bilmiyorum:))

Sevinçli bir gün..

Saat 16:54 itibariyle günün en önemli öğünü olan kahvaltımı son derece keyifli ve lezzetli bir şekilde yaptığıma göre e gün başlayabilir artık dimi:) Valla hiçbişey yapıcak halim yok ve böyle yattığım yerden yemekteyizi izlemek gayet keyifli , bu da demek oluyor ki izin günüm bir atraksiyon olmadan son bulacak.Mutlu muyum,mutluyum ,öyleyse zaten gerek yok, her türlüde keyif alınabilir.Okunacak o kadar kitap,izlenecek onlarca film, yapılacak tonlarca ev işi,düşünülecek binlerce konu ve odalar dolusu verilmeyi bekleyen karar dururken atraksiyonda olmasın bi zahmet.Şimdi önce evi toparlayalımm,sonra kendimizi,sonra bi yürüyüşe çıkalım kendimze gelelim, sonrada belki benle kahve içmek isteyen birileri vardır onlarla buluşalım:) Evet hadi bakalım, gün başlasın:)

I Love My Perfect Life, because;

Dünyanın en güzel şehirlerinden birinde yaşıyorum ve giderek bu şehre aşık oluyorum..
Çok sevdiğim bir işim var.İşyerimi,iş arkadaşlarımı,mesleğimi,öğrencilerimi çok seviyorum.
Hergün işe giderken köprüden geçiyorum, bu muhteşem olayı günde iki kez yaşıyorum, ne kadar yorgun ya da üzgün olsamda her seferinde boğaz manzarasını doyasıya izliyorum..Kendime ait mükemmel olmasada şirin ve ihtiyaçlarımı karşılayan bi evim var.Evimde özgürce müzik dinliyorum,kitap okuyorum,internete giriyorum,yemek yapıyorum ve yiyorum,uyuyorum,uyanıyorum, evimde geçirdiğim her andan çok keyif alıyorum.

Sevgili halama bi iki sokak uzakta oturuyorum ve istediğim zaman ona gidiyorum,alışveriş yapıyoruz,bişeyler yiyerek,içerek,sohbet ederek güzel zaman geçiriyoruz.En yakınındaki duraktan otobüse atlayıp teyzem canım benime gidebiliyorum.Bu kadar güzel,anlayışlı,sevgi dolu,şevkatli bir teyzem olduğu için hep şükrediyorum,o benim en yakın arkadaşım.

Mükemmel hayatımı seviyorum çünkü, mükemmel bir kardeşim var,21 yıldır onun ablası olmaktan çok mutluyum, ve sevgili annem sağlıklı, o sağlıklı oldukça ben daha huzurlu oluyorum.25 yıldır onun kızı olmak gibi zorlu bir görevim var ama hiç şikayetçi değilim.Küçük ailemin varlığı için şükürler olsun, umarım en yakın zamanda genişleriz:)) Babanemi ve ananemi unutmuyorum tabii, onlar da hayatımızın renkleri, annemin kelebekleri..
ve birbirinden güzel yaklaşık 20 adet kuzen hepsi için sonsuz teşekkürler..

Hayatımdaki,çevremdeki herkesi çok seviyorum ama kendime ba-yı-lı-yo-rum!!! O kadar çok bayılıyorum ki anlatmaya başlasam hiç bitmez ama en önemlisi kötü yanlarını törpülemeyi bilen bi sevinç barındırıyorum bi yerlerde, o içimde bişeyler törpüledikçe, hep daha pürüzsüz yollar çıkıyo karşıma, içsel yolculuğumda yol almaya devam ediyorum..Bi yerde takıldığım zaman orası karşıma tekrar tekrar çıkıyo,halledene kadar.


Şu anda dinlediğim müziği çok seviyorum,yatağımı ve laptopumu..Kitaplığımı ve kitaplarımı.ayakkabılığımı ve ayakkabılarımı:) dolabımı ve giyeceklerimi,tokalarımı..Mutfak eşyalarımı!! çalışıp para kazanabildiğim ve istediğim herşeyi alabildiğim için şükürler olsun..

Tüm güzel arkadaşlarım,fotoğraflarım,anılarım,gezdiğim şehirler,tanıdığım insanlar için teşekkürler..Bu mükemmel hayatı çok seviyorum ve hep mükemmel olmasını diliyorum..