Yaşam denen kargaşa ?

Hayat hep inişli çıkışlı mı? Neden dibe vurup,yaşamaktan vazgeçecek kadar acı çektikten sonra yine çocuk gibi mutlu oluyor,herşeyi seviyoruz.. Herşeyin sorgulanmadığında güzel olduğunu anlayıp,sonra unutup sorular sormaya başlıyoruz kendimize. Yoğun buhranlı bir dönemin ardından,bende sorgulamaya başlamıştım ki hayatı yeniden,yıllık iznim imdadıma yetişti.3 yıldır doğru düzgün tatil görmemiş olan ben,2 hafta boyunca güzel bir tatil geçirdim.Tüm sevdiklerim,kuzenlerim,özlediklerim, kuzenimin düğünü dolayısıyla biraradaydı.Düğün telaşesi,stresi tabii ki yordu ama sevdiklerimle beraber olmak pahabiçilmezdi.O kadar özlemişim ki bir arada olmayı.Beraber yemek yemeyi,gezmeyi,yüzmeyi.. Bir yıl boyunca biriken sıkıntılar meğer ne hafifmişte ben abartmışım.

İstanbul,trafik,problemler,hepsi o kadar uzak ki..Normalde her gün düşündüğüm,canımı sıkan şeyler,kişiler aklımın ucuna bile gelmiyor.

Çok güzel yemekler yaptım,yedim,gezdim,sevdiklerimi gördüm. Yinede işimi,rutinimi özlüyorum yavaştan.İstanbul'da beni yeni bir eğitim dönemi,yeni bir ev,yeni bir hayat bekliyor.Yenilenmiş Sevinç çok yakında İstanbul'a geri dönüyor.

Yeni hayat

Evime eşyalarımı taşıyalı neredeyse bir ay oldu ama tadilattan dolayı,hala içinde yaşamaya başlayamadım.Günlerdir bekliyorum.Bu yüzden çok sabırsızım.Hergün kafamda yeni dekorasyon fikirleri oluşuyor.

Mumlar,ışıklar,renkli aksesuarlar herzaman en sevdiğim eşyalarım oldu.Raflarımı yeni evimde de yine,kitaplar ve renkli mumlar süsleyecek.

Rengarenk nevresimlerim midir,bu kadar renkli rüyalar görmeme sebep olan bilmiyorum ama güzel bir yatak odası yaratmak için yine renkli bir alışveriş yapacağım kesin.

Evdeyken yapmayı en çok sevdiğim şeyse;tabii ki yemek yapmak.En son aldıklarımla beraber koca bir aileye yetecek kadar mutfak gerecim var.Ama yinede yeni evdir adettendir mutfağada yeni birşeyler almak lazım.Çok şirin desenli bardakları ve güzel kupaları şimdiden gözüme kestirdim bile. .

Gezmeyi tozmayı severim,ama ben en çok evde olmayı severim.Helede kışın...Sonbahar geliyor zaten,benim mevsimim..Filmler,kitaplar,sıcak çikolatalar,tam benlik.

Yıllardır,okadar çok taşındım,okadar çok eşyam oldu,kayboldu,bozuldu,kırıldı,yokoldu ki eşyadan yana öyle eskisi gibi hevesimde kalmadı aslında.Yeni evimle beraber umarım yeni başlangıçlara,yeni güzelliklere başlarım.Eşya falan dediğin nedir ki,önemli olan huzurla oturmak.Hep kadehimi kaldırırken derim ya; YENİ BAŞLANGIÇLARA:::

içimdeki 80 aşkı bir başka

ramazan geyikleri

İçimdeki limited islami duygular,sınırlı sayıdaki müslüman sevgiside bu Ramazanda öldü.Emeği geçen herkese teessüfler.Sonsuz inancı ve hoşgörüyü içime dolduran Allah'a teşekkürler..Ben namaz kılmayı,hatta başımı kapamayı düşünecek kadar yoğunlaşmıştımda bu dinin içinde,şükürler olsun Allah'a, beni kolay yoldan çevirdi.Yok dedi öyle değil,sadece belirli emirleri yerine getirip dini yaşamak senin için değil.Biz sana daha yoğun,daha maneviyatı yüksek bir program düşündük. Hıristiyan ayinlerinin içinede düştüm,yahudilerle beraberde yaşadım,dinsizleride tanıdım,antogonistleride.30 yaşıma gelmeden, bir ömüre sığmayacak başkalarına göre terslik,aksilik,uğursuzluk bana göre tecrübe yaşadım.Yok canım,bak ben erdim,olayı çözdüm kafasında değilim. Herkes kendi içsel yolculuğunu yaşıyor hayatta.Yolumuza çıkan tümsekler,taşlar adımlarımızı daha güçlü atmamıza yardımcı oluyor,bizi daha güçlü yapıyor.Daha düz,yama yokuşsuz yollarda var, o yollardan geçip aynı sona ulaşanlarda var.Ama sabredip,şükredip,anlamaya çalışarak gelenlere mutlaka daha büyük ödüller var. Yaşadığımız her an bir mucize,dünya eşsiz tecrübelerle dolu bir alem. Anlamını çözen olmamış ama sadece belirli görevleri yerine getirip gideceğine inananlara ben inanamıyorum.Herşeyin sevgiden yaratıldığına ve içimizdeki sevgiyi ne kadar yoğunlaştırırsak güzelliklere o kadar yakın olacağımıza inanıyorum.Tek bir pencereden değil bütün pencerelerden bakıp büyük resmi görebildiğimizde huzurlu hissedeceğiz.Bizi yaratan asla bizi acıtmak istemez,yaşattıkları tecrübelerden daha derini anlamamızı ister.Yani asıl amaç derinliğimizi artırıp hazzı çoğaltmakken,amaçsızca denilene odaklanarak,sorgulamadan kolaya kaçanlar var,onlarda kabul görür tabii ki.Ama asıl cenneti daha ölmeden bu dünyada gerçek güce inanlar yaşar.

Yaşama sevinci

yemek yapmak,fotoğraflarını çekmek, bloğuma yazmak,yüzmek,güneşlenmek,çikolata yemek,bira-patates yemek,ormanda yürüyüş yapmak,canlı müzik dinlemek,şarkı söylemek,evimi dekore etmek,yeni eşyalar almak,gezmek,yeni mekanlar keşfetmek,yaşamak yaşamak istiyorum!!

hani giderken bana demiştinya sen ;)

Egolomanyaklıklarımız

Oktay Kaynarca evlenmiş.Google'da Oktay Kaynarca ve sevgilisi yazınca Özgü Namal'la bir sürü güzel fotoğrafı çıkıyor.Bende google gibi Oktay Kaynarca ve Özgü Namal'ı beraber hatırlayacağım hep.İbrahim Kutluay'la Demet Akalın'ı,İlker İnanoğlu'yla Güzide Duran'ı,Cem Yılmaz'la Cansu Dere'yi.. Ayrılmalarını ben bile kabullenemezken,onlar napıyor acaba.Napıcak  unutuyor gidiyor,unutulmayan efsane aşklar sadece filmlerde,şarkılarda oluyor.Ah zaten işte o şarkılar yok mu o filmler, ne oluyorsa hep onların yüzünden..

Tam unutmuşsun normal hayatına devam ediyorsun,bir şarkı duyuyorsun;fabrika ayarlarına dönüş.Hadi yeni baştan toparlan yine,aynı teselliler,kızgınlıklar,kırgınlıklar,sil baştan..

-Ama bizimki çok farklıydı,biz birbirimiz için yaratılmıştık,o sürtük çıkmasaydı onun karşısınaaa!!

Yok canım benim, değil işte,kimse birbiri için yaratılmış değil bak ne büyük aşklar bitiyor..

Birini sevdiğin zaman istiyorsunki hep onunla kal.Bir sürü benzer nokta buluyorsun,tesadüflere bağlıyorsun.Filmlerden böyle öğrenmişiz ya, gerçek aşk şablonuna oturtmaya çabalıyoruz herşeyi.Ve gözümüzde,gerçekte değil bak,gözümüzde diyorum,mükemmel bir aşk yaratıyoruz.Ama yok öyle birşey.

Birileri karşımıza çıkıyor,ve bize bizi gösteriyor.Evet belki o gerçekten ruh ikizimiz ama ruh ikizi bize kendimizi tanıtıyor ve gidiyor.Gerçekten ne istediğimizi anlamamıza yardımcı oluyor.Gerçek bir ruh ikizi ayna gibidir; kişi sana arkanda gizlediğin her şeyi o aynada;kendi yüzünde; yansıtır ve böylelikle yaşamını değiştirebilirsin.Ruh ikizi büyük bir ihtimalle tanışacağın en önemli insandır,çünkü duvarlarını yıkar ve seni uyanık tutar.Fakat bir ruh ikiziyle sonsuza dek yaşamak mı? hayır.. bu çok acı verici olur.Ruh ikizleri senin bir başka yönünü yine sana göstermek üzere hayatına girer ve sonra geldikleri gibi giderler.ve sen sadece bunun için şükretmelisin.

Bizim problemimiz ELİMİZDEKİNE GİTME FIRSATI TANIMIYOR OLMAK, ilişkinin kısa bi yaşamı olabileceği gerçeğini kabullenmemek. içerisinde faydalı birşeyler bulmaya çalışırken boş bi çöp kutusunu yalıyorsun, ve eğer dikkatli davranmazsan bu koku sonsuza kadar burnunun önünde yer alarak yaşamını bir felakete çeviricek.Bu yüzden , bırak bu koku dağılsın..Sonra İyikide öyle olmuş diyeceksin.Çünkü o gittikten sonra evet acı çekiyoruz ama ondan sonra geleni ondan çok seviyor,iyi ki gitmiş diyoruz.

Bazen güzel şeylerin olması için,olanın yıkılması gerekiyor,kentsel dönüşüm gibi birşey yani.

Tecrübelerimin bana öğrettiği en değerli şey şudur; birşey kendiliğinden olmuyosa zorlamıycaksın.Çünkü olası varsa kendiliğinden oluyor.Bir ilişki olmamışsa,olmuyorsa bırakıcaksın,demek ki o değil.Ne kadar seversen sev, bırak git,otur sabret.Karşılığını alacaksın.

Kendini ziyan etmeye,hayatı zehir etmeye inanın gerek yok.Birşeyler yaşanıyorsa sebebi var.Hem gideni rahat bırakmak,ona mutluluk dilemek,herkes gibi sıradan biri olduğunu düşünmek o kadar rahatlatıyor ki insanı..

Yazıya ilham veren şarkıyı paylaşmadan olmaz.Demişki Göksel :Bende bir aşk var onu yanlış kalplere bıraktım..