Hayat hep inişli çıkışlı mı? Neden dibe vurup,yaşamaktan vazgeçecek kadar acı çektikten sonra yine çocuk gibi mutlu oluyor,herşeyi seviyoruz.. Herşeyin sorgulanmadığında güzel olduğunu anlayıp,sonra unutup sorular sormaya başlıyoruz kendimize.
Yoğun buhranlı bir dönemin ardından,bende sorgulamaya başlamıştım ki hayatı yeniden,yıllık iznim imdadıma yetişti.3 yıldır doğru düzgün tatil görmemiş olan ben,2 hafta boyunca güzel bir tatil geçirdim.Tüm sevdiklerim,kuzenlerim,özlediklerim, kuzenimin düğünü dolayısıyla biraradaydı.Düğün telaşesi,stresi tabii ki yordu ama sevdiklerimle beraber olmak pahabiçilmezdi.O kadar özlemişim ki bir arada olmayı.Beraber yemek yemeyi,gezmeyi,yüzmeyi..
Bir yıl boyunca biriken sıkıntılar meğer ne hafifmişte ben abartmışım.
İstanbul,trafik,problemler,hepsi o kadar uzak ki..Normalde her gün düşündüğüm,canımı sıkan şeyler,kişiler aklımın ucuna bile gelmiyor.
Çok güzel yemekler yaptım,yedim,gezdim,sevdiklerimi gördüm.
Yinede işimi,rutinimi özlüyorum yavaştan.İstanbul'da beni yeni bir eğitim dönemi,yeni bir ev,yeni bir hayat bekliyor.Yenilenmiş Sevinç çok yakında İstanbul'a geri dönüyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder