Beni hayallerimin bittiği yere asın...

Bugün ne tuhaf bi gündü, sürekli içimden hayat ne garip , ben ne tuhafım, ne kadar kararsızım, ne kadar dengesizim, fikirlerim ne kadar çabuk değişiyo tehlikeliyim deyip durdum.Ve gün boyu bu düşünceler kafamın içinde dönüp dururken arkada çalan fon müziği; ''hayat ne garipti''.. Onuda bir Cem Karaca söylüyordu bir Mahsun Kırmızıgül.. Akşama doğru müzik değişti, Zerrin Özer ''yol bir garip yolcu bi garip'' çalmaya başladı. Sabah 8.30 itibariyle milli eğitim memuresinin çartlak sesiyle uyandım.Neymiş bilmem ne okuluna vekil öğretmen olarak tayin edilmişim,onaylıyor muymuşum? sonra uyu uyabilirsen tekrar, zaten erken kalkıcam ve pilates yapıcam diye yatmıştım ama bi şekilde kendimi ''uyuyakaldım erken uyanamadım'' diye kandıracaktım.Yatağın içinde dönüp dururken bir telefon daha, okul müdürü... ''bahçeköye bekliyoruz sizi, sarıyer kaymakamlığına dilekçe yazın gelin''..kararsızlık..ve ardından Sarıyer yolları..ayaklar geri geri gider.... dilekçe alınır ve vazgeçilir...Hızlı bir şekilde eve dönülür, dönerken fon müziği umut doludur...Levent'e gelince otobüsten inilir..gökdelenlere bakılır..derin bir nefes alınır ve esaretten kurtulmuşcasına ,ayakları yerden kesen özgürlük!! eve gidilir , doğru yaptığına, hayallerinin peşinden koşulması gerektiğine karar verilir,mutlu olunur,herşey unutulur... telefon... müdür.. ''gelicektiniz?''. -bakın ben istemiyorum... ''çocukların dersleri boş geçiyo,hoca yok''... -ben istemiyorum,yani öğretmenlik.. ''çocuklarr, bakın gelin bi görüşelim''.. -tamam,geliyorum... yol çok uzundur.. çok uzaktır.. tahmin edilenden çok uzak... yollar,deniz,orman,kırsal ve bahçeköy... gerçekten bi köy.. şaka gibi... ama herşey çok sevimlidir.. otobüsten inilir, yürünür, çocukların oynadığı dar sokaklardan ve okul... bir okul, ne ifade eder bi öğretmen için, benim için.. evinden kaçan bi kız çocuğunun, evine çaresiz geri dönüşü. müdür, içimi acıttı, kariyer,para,hedefler hepsi bi kenara di mi, öğretmensin sen,çocuklar.. vicdan,mantık,duygular.. anlaşılır..otobüste fon müziğini Mahsun Kırmızıgül söyler.. gökdelenler.. görmek istemiyorum,kafamı önüme eğip, suç işlemiş gibi eve koşuyorum.. Niran Ünsal söylüyor; ''ben ne zaman büyüdüm anne??'' ben neden hiç olmak istemediğim yerdeyim? beni hayallerimin bittiği yere asın...

evde tek başına !!

Sürekli yapıcak bi işim varmış gibi telaş içindeyim, nete girerken, televizyon izlerken,yatarken,uyurken hep bi pişmanlık içindeyim.Sanki bi sürü iş var yapmıyorum yatıyorum, kalkınca bakıyorum ,ortalığı topluyorum,temizlik yapıyorum ,aynı şeyler aynı şeyler.. Bi de bi tembellik üzerimde, oje sürmeyi bile iki üç gün önceden yapılıcaklar listesine ekleyip, çok önemli bi işmiş gibi yapıyorum.Bazende çok öenmli bişeyi çok önemsizmiş gibi yapıyorum.Aslında herzamanki anormal halim, bazen bayıyorum kendimi, allahtan yalnız yaşıyorum da başkalarınıda baymıyorum..

Herneyse, blog konusunda karar verdim, yani yemek bloğu diye açtım ya ben burayı, olmıycak galiba ,zorlamıyim kendimi.Eskisi gibi yemek yapmıyorum, yapsam da bloğa koymaya değicek şeyler değil.O yüzden sevincinrenkleri ni günlük olarak kullanmaya karar verdim, tabii ki yemek yapınca ekliycem ama yemek bloğu değil.Sevinclilezzetlere de sadece tarif eklicem.

Mesela dün kursta yaptığım çikolataları ekleyerek başlayabilirim.Aslında buraya eklemek için çektiğim güzel fotoğraflar vardı.Bilgisayarımın çökmesi sonucu bütün fotoğraflarımı kaybettim, aslında ilk başta çok üzülmüştüm ama napalım, belkide böyle olması gerekiyodu.Bazen çok eski fotoğraflara bakıp bakıp üzülüyodum, silemiyodum bir türlü.Ne demişler; sil baştan başlamak gerek lazım bazen..:)) Gelelim çikolatalaraa , ya yaptım o kadar kıyıp da yiyemiyorum:) çok güzeller, mis gibiler..Biraz önce çamaşırları astım, sıcak çikolata yaptım ve 3 tanesini özenle seçtim..Bu arada farketim ki sadece 3 parmağıma oje sürmüşüm, ne tembelim ya:)

Hayat sevinçlerle dolu.. ne güzel:)

Bugün çok mutlu bir gündü, çünkü akşama kadar çikolata yaptım!! Son zamanlarda bir sosyalim bir sosyalim sorma gitsin, gezmeler,partiler,kurslar, çok mutlu zamanlar geçiriyorum..bugün bir kez daha anladım ki hayatta şükredicek şeyler hiç bitmez, nelere sahip olduğumun farkında mıyım diye öyle çok soruyorum ki kendime, ve öyle çok şey buluyorum hergün...Çok teşekkür ederim her şey için sonsuz şükürler olsun ...

Öğretmenler günü

Öğretmen olduğu halde öğretmenlik yapamayan, ama öğretmen olmadığı halde bu ülkede öğretmenlik yapabilen herkese selam olsun.. Öğrencisiz öğretmenlerin,yıllardır atanmayı bekleyen arkadaşlarımın öğretmenler günü kutlu olsun. Sevgilerimi gönderiyorum onlara ve teessüflerimi gönderiyorum devlet okulunda çalışmayanlara öğretmen demiyoruz diyenlere.Asıl atanamayıp, dersanelerde ya da vekil olarak asgari ücretle çalışan öğretmenleri tebrik etmek lazım, herşeye rağmen öğretmenlik yapmaya çalıştıkları için.Anneler,babalar bir çocukla başa çıkamazken, hergün onlarca çocukla uğraşmak, onların içindeki sevgiyi,öfkeyi,sevgisizliği görebilmek,mutluyken onlarla üzülmek,mutsuzken onlarla sevinmek ne demekdir; tüm şımarıklıklarına,yaramazlıklarına rağmen onlara karşı duyulamaz bir sevgi duyan öğretmenler anlar bunu ancak. Öğretmenlik kutsaldır diye boşuna denmiyor, sevmeyen yapamaz çünkü, yapılmaz.Hele de bu ülkenin şartlarına hiç girmiyorum.Güzel öğretmenler gününüz mutlu olsun:)

Ah bu bennn..

Karanlık,kabuslu geceler bitti çok şükür.Allahım ya, ben bir kere daha anladım ki hayatta herşey piskolocik:) herşeyi korkularını,sevinçlerini,çevrende olan herşeyi sen yaratıyosun.Karbasanlarda buna dahil,güzel surprizler,sevindirici olaylar da.Ben niye kendimi o kadar korkuttum,strese soktum bilmiyorum, aman neyse herkese duyrulur, demiştim dimi sevinçli moduma dönerim yakında diye.Döndüm işte, herşey yolunda.Yarın Sinop'a gidiyorum, annemin kollarına atıcam kendimi.İyice tazelenip öyle dönücem.Ayy herşeyin tadını çıkara çıkara çok güzel bi tatil yapmak istiyorum.Çok çok güzel olucak!! her anın tadını çıkarmayı, gülümseyi unutuyorum ben bile, oysa herşey nasılda keyif dolu aslında.. Bazen olmuyoya çok sıkılıyorum hani, tembel tembel kalkamıyorumda yerimden,o zamanlar için yapılıcak işler buldum kendime:)))

Çok sıkıldın,tembellikten kıçını kaldıramıyosun,kendini iyi hissetmek istiyosun;


-Dişlerini fırçala!! temiz olsalar bile
-Ellerini yıka
-Yüzünü yıka
-Duş al
-Oje sür
-kremlen
-maske yap
-su iç ya su iç ,üşenme bi bardak su iç bak nasıl iyi geliyo
-camı aç,dışarı bak!
-çamaşırlarını katla

Evet biliyorum bunlar çok basit,herkesin zaten yaptığı şeyler, ama ben bazen o kadar tembel ve unutkan olabiliyorum ki bi su içiyorum ohh be diyorum, niye daha önce içmedim:) Son zamanlardaki uyuşukluklarımdan hiç bahsetmiyim bari:) karnımın acıktığında yemek yemenin aklıma gelmemesi gibi, canın sıkılınca televizyonu açmak gibi bi alternatifim olduğunu unutmak gibi:))))) Kendime böyle notlar yazarmışım evde; acıkınca yemek ye, uykun gelince uyu!!, direnme film izliycem diye, mutfağa git yemek yapp.. off ya off ben napıcam bu kendimi hiç bilmiyorum:))

Kelebek kadar ömrümüz var ,sevmek lazım hemen başlayalım!!

Yazmak istersin, bisürü şey geçer aklından ama başlayamazsın ya, itiraf ediyorum ben ozamanlarda ;açıyorum bi şarkı, ilham gelmesini bekliyorum:) Biraz esinleniyorum, bazende başlıkda görüldüğü üzere biraz fazla esinleniyorum.:)) Yani başlığı görüpde heyecanlananlar olmasın, içeriğimiz çok üzülerek belirtiyorum ki aşk değil,bu seferde gol değil ,değil işte napiim ,ilerde inşallah o da olur diyor ve bu bahsi kapıyoruz. -Hatun hatuuunn!! kimsenin senden bu blogda aşk meşk muhabbeti beklediği yok, herkes bi hevesle,aç kurtlar gibi,ellerinde çatal bıçak tarif bekliyo tariff,sen hala aşk diyosun,meşk diyosun!!

Tamam anlıyorum sizi sevgili öfkeli kalabalık ama biliyosunuz ben bu bol buhranlı,uykusuz,plansız,programsız dönemi aşksız,sevgisiz geçiriyorum.Hayatımda kalmadığım kadar aşksız,olmadığım kadar hissiz yaşarken,anlayamadığım öyle çok şey varken yaptığım yemekler neye benziyo biliyo musunuz?Biraz daha bekleticem ama dönüşüm muhteşem olucak. Süper tarifler biriktirdim,harika malzemeler buldum,fotoğraflar için teknikler geliştiriyorum.Beklediğinize değicek,gerçektenn..

-Anlamayız,ya bir an önce kolları sıvayıp buraya yemeklerinle geri dönersin, ya da herkes sevincin bir zamanlar lezzetli yemekler yapan biri olduğunu unutur!!

Tamam..:(

Uykusuz bir gece daha..

Uykun varken, uyumaaaaaa diye seni yataktan iten şey nedir? insan neden uyumaktan korkar, uykusu varken hemde, korkuyorken üstelik, sabahlara kadar oturup tüm fısıltıları dinlemek nedendir? Hayra yormak lazım, çok büyük bir bütünün biten son parçaları bunlar,bitiyor ya sancısı ,ondan böyle... Büyük sevinçler öncesi son karamsarlıklar son yıpranışlar son can çekişmeler, bundan oluyo böyle acıtması,kanatması.Tazeyken bile böyle yakmaz, hatta acı verir o zaman sızısı, oysa şimdi katranlaşmış,olgunlaşmış,çürümüş,kökleri kahverengi yosun tutmuş pis kokulu bir acının son damlaları yaralarınının üzerinden akıp gidiyor yaka yaka .Korkma,sabır,sabır biraz daha..