Soru: (soran Meryo) Neden her seferinde yeniden, yineden sevgiliyi sevmekten korkmaz, vazgeçmez insan da arkadaşlık olunca mevzu inceden bir duvar örmeye başlar etrafında? Aşk her seferinde davetsiz, hesapsız gelince güzeldir de dostluk için sınavlardan mı geçmek gerekir? Yeni sevgiliden önce her söz her iç nutuk unutulur da dostluğa gelince mi yoğurdu üflemek gelir akla? Her sevgiliyi apayrı bir tat olarak gördüğümüz için mi unuturuz yaşanılan acı geçmişleri de dostluklarda hep aynı tadı aradığımız için mi yaşanmayan aynılıklar tatsızlık verir yenilerinde? Neden her sevgili farklı sevsin isteriz de dostlukta aynı sevginin rengini ararız yine de? Ve Neden yeni sevgili istiyorum diye evrene mesaj göndeririz de üzülürüm aman canım sıkılır diye "ne Şam'ın şekeri, ne arabın yüzü" deriz arkadaşa gelince?
Cevap: (Cevaplayan Sevo) Bir aşkın yerine başka bir aşk koyabilirsin ama bir dostun boşluğunu hiçbirşey doldurmuyor. Bir dosttan ayrılmak,sevgiliden ayrılmaktan daha sarsıcı olabiliyor ve acısı daha uzun yaşanıyor. Dostluk hakkında çok şey biliyorum ama sevgili olmakla ilgili bildiğim hiçbirşeyden emin değilim.O birtek yaşanılıp anlaşılıyor,yaşarken öğreniliyor.O yüzden aşkı bulduğunda hesapsızca yaşamak gerekiyor..Ölçülüp tartılan,tarifi alınan aşkların tatları uzun süre damakta kalmıyor..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder