Sonbahar

En sevdiğim mevsimin tadını çıkarıyorum.
Yaz boyunca ne bunaldım,ne sıkıldım,ne darlandım,ne çektim be!
Takvimler Eylül 1i gösterir göstermez,bana bir huzur bir rahatlama geldi.
Melankolik oldum yine.
Sıcacık evde kitap okumalar,film izlemeler,yumuş yumuş hırkalar,kazaklar giymeler,yağmur sesiyle uyumak,ev buluşmaları...
Keyifli keyifli geçerken günler, Ekim 2013'ten bir selam verelim dedim günlüğümüze.

Huzurlu günler,sonbaharın tadını çıkarın,iyidir,iyidir...

Love me like the river falls,love me that is all...

The more I want to understand,the more I get in trouble.Every trouble made me stronger than before and now I feel the strongest of all.It is never enough to thank.I will never stop,now I want to spread one more sign.I do want to learn more,I desire to develop.Grow higher and higher.I am sure,I will...I have No doubt.

11 Eylül 2001

17 yaşıma girmeme 4 gün var,lise sondayım.Malum ergenlik bir yandan,Üniversite hazırlıkları bir yandan, buhranlı bir dönem.Saldırının ilk görüntülerini gördüğüm an kalbime birşey oturdu,o kadar korktum ki... Dünyanın sonu geldi sandım. O günü takip eden bir ay boyunca o sıkıntı içimden hiç gitmedi.İlk psikolog görüşmemi bu süreçte gerçekleştirdim.Ne yapsam gitmiyordu içimdeki sıkıntı.Niye bu kadar etkilendiğimi ben de anlayamamıştım.Bir ay sonra bir gece rüyamda sevdiğim birinin başından darbe aldığını ve öldüğünü gördüm.Sabah okulda sıra arkadaşıma rüyamı anlattığımda, bıktım artık senin rüyalarından da,buhranlarından da deyip yanımdan kalktı.Bir saat sonra babamın bir trafik kazasında,başından darbe alarak aramızdan ayrıldığını öğrendim... 11 Eylül içimi sıkar benim,çok sıkar... Her 11 Eylül'de o sıkıntı oturur kalbime...

Özlemek

İnsan Lambada'yı dinleyince hüzünlenir mi,hüzünleniyorum işte... Çocukluğumu hatırlatan,o günlere götüren herşey içimi burkuyor.Duygulanıyorum,hüzünleniyorum ...Özlüyorum çok özlüyorum...

Irrevocable

i'm just the pieces of the man i used to be 
too many bitter tears are raining down on me 
i'm far away from home 
and i've been facing this alone 
for much too long 
i feel like no-one ever told the truth to me 
about growing up and what a struggle it would be 
in my tangled state of mind 
i've been looking back to find 
where i went wrong 

too much love will kill you 
if you can't make up your mind 
torn between the lover 
and the love you leave behind 
you're headed for disaster 
'cos you never read the signs 
too much love will kill you 
every time 

i'm just the shadow of the man i used to be 
and it seems like there's no way out of this for me 
i used to bring you sunshine 
now all i ever do is bring you down 
how would it be if you were standing in my shoes 
can't you see that it's impossible to choose 
no there's no making sense of it 
every way i go i'm bound to lose 

too much love will kill you 
just as sure as none at all 
it'll drain the power that's in you 
make you plead and scream and crawl 
and the pain will make you crazy 
you're the victim of your crime 
too much love will kill you 
every time 

too much love will kill you 
it'll make your life a lie 
yes, too much love will kill you 
and you won't understand why 
you'd give your life, you'd sell your soul 
but here it comes again 
too much love will kill you 
in the end... 
in the end.

Cheers

Sometimes when you want to change something in your life but the change seems to come way too slowly for your patience ,all you can do is to cheer yourself , there is No other way... As I always do... 

Kendini olmadığın biri gibi göstermek yorucudur.O enerjiyle ne güzel şeyler yapılır aslında.Olduğun gibi davranmak cesaret ister.İnsan bu, hep onaylanmak ister.Oysa seni olduğun gibi kaç kişi sever? Sen olduğun kişiyi sevdikçe ve o kişiyi dünyaya sunmaktan korkmadıkça, dünya hep güzel kalıcak,çünkü yaşamın bu iyi enerjiye,senin renklerine ihtiyacı var.Kendin olmaktan korkma,onaylanma derdinde olma.Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.