11 Eylül 2001

17 yaşıma girmeme 4 gün var,lise sondayım.Malum ergenlik bir yandan,Üniversite hazırlıkları bir yandan, buhranlı bir dönem.Saldırının ilk görüntülerini gördüğüm an kalbime birşey oturdu,o kadar korktum ki... Dünyanın sonu geldi sandım. O günü takip eden bir ay boyunca o sıkıntı içimden hiç gitmedi.İlk psikolog görüşmemi bu süreçte gerçekleştirdim.Ne yapsam gitmiyordu içimdeki sıkıntı.Niye bu kadar etkilendiğimi ben de anlayamamıştım.Bir ay sonra bir gece rüyamda sevdiğim birinin başından darbe aldığını ve öldüğünü gördüm.Sabah okulda sıra arkadaşıma rüyamı anlattığımda, bıktım artık senin rüyalarından da,buhranlarından da deyip yanımdan kalktı.Bir saat sonra babamın bir trafik kazasında,başından darbe alarak aramızdan ayrıldığını öğrendim... 11 Eylül içimi sıkar benim,çok sıkar... Her 11 Eylül'de o sıkıntı oturur kalbime...