day-off etkinliği

Izin günümün tamamını temizlik yaparak geçirdiğime inanamıyorum!! bütün gün hiç durmadan yerleri süpürdüm,sildim,mutfak dolaplarını temizledim,buzdolabını ve evdeki tüm dolapları düzenledim.Offf!! ne gündü yaa!! Peki hala işlerimin bitmemiş olmasına ve saatin 01:33 olmasına ne demeli?? hala ütü yapmam,ortalığı toplamam,dişlerimi fırçalamam,oje sürmem lazım.Sabahda erkenden kalkıp işe gitmem gerekiyo tabiiki, bir de normal iş değil, genel müdürlüğe,karşıya geçicem yarım.Big bosslarla görüşücez..Kadın olmak ne zor iş yahu
-evi temiz tutmalısın-ki tabi bu iş yeri süpürmek,silmek,ortalığı toparlamakla bitmiyor, banyo ciflenmeli,çamaşır suyuyla dezenfekte edilmeli, mutfak her daim temiz olmalı, ocaktır,dolaplardır sık sık silinmeli,buzdolabı düzenlenmeli,gardolap düzenli olmalı,kirliler yıkanmalı,yıkanmışlar,ütülenmeli,nevresimler her daim temiz ve ütülü olmalı-,
-işe yetişmelisin,işinde başarılı olmalısın,
-bakımlı olmalısın-tırnakların,saçların,dişlerin temiz olmalı,kıyafetler de tabii ütülü ve temiz,özenli,
-sevgiline yetişmelisin,onun ve ilişkinizin sorunlarıyla ilgilenmelisin
-ailene ve arkadaşlarına vakit ayırmalısın,aramalısın,sormalısın,görüşmelisin, halana,teyzene gitmelisin.
-Bütün bunlara yetişebilmek için, bütçeni ayarlamalısın,ayakta durabilmelisin, bi dünya fatura, kira,kredi,şudur budur ,altından kalk kalkabilirsin

Bunların hepsini nasıl yapıyorum ya, ya da yapıyo muyum ?? evet yapıyorum, bazen eksik kalıyorum bazen başarısız oluyorum,bazende geciktirerek yapıyorum ama yapıyorum, ozaman kendimi bi tebrik etmek lazım çünkü bunların hepsini Istanbul'a yapıyorum yahu!!!:))

Bana bu enerjiyi verdiği için, Allahıma sonsuz şükürler olsun..Neyse uykum geliyo ve bitirmem gereken işler var halen, iyi geceler şimdilik..:)

bi garip

Belki de herşeyin sandığımız gibi olması gerekmiyordur.Düşünüyorum da o kadar çok kural arasında yaşıyoruz ki, hangisi gerçekten yapılmalı ya da yapmazsak ne olur.O kadar alışmışız ki öğretilenlere, hep öyle olmasını bekliyoruz.Ya öyle değilse..

Keyifli bir pazar günü..

Bugün anlam veremediğim bir mutluluk içindeyim, sabahtan beri ordan oraya koşturuyorum, mağazalara giriyorum ,bakınıyorum.Almayı düşünmediğim şeyleri uzun uzun inceliyorum.Koşmak geliyo içimden,içim içime sığmıyo.İlk başta yadırgadım noluyo bana diye ama tadını çıkardım. Mutsuzken ne yapsan gülemezsin ya, bugünde hiçbişey keyfimi bozamıyo.
Bahar geldi ya ondan heralde.. Gelsin ya,ısınsın havalar, tiril tiril giyinelim,sahillerde dolaşalım, çok uzun sürdü bu kış.

Bugün hiç bitmesin istiyorum ama akşam oldu bile. Yarın sınav yapıcam hala soruları hazırlamadım, önce yemek hazırliyim, sonrada soruları.İçimdeki düzen ve temizlik duygusu da hat safhada.Hep böyle hissetmek istiyorum.Aşıkmıyım ben acaba? ;)

AŞK

sevilmek istiyorum, bir erkek saçlarımı koklasın, ellerimi öpsün, dokunsun,sevsin beni.. çok mu şey istiyorum ki bi türlü olmuyo..

:)

Sular yükselince, balıklar karıncaları yer.
Sular çekilince de karıncalar balıkları yer.
Kimse bugünkü üstünlüğüne ve gücüne güvenmemelidir!
Çünkü kimin kimi yiyeceğine,“Suyun akışı” karar verir…

Gidene “kal” demeyeceksin…
Gidene “kal” demek zavallılara,
Kalana “git” demek terbiyesizlere,
Dönmeyene “dön” demek acizlere,
Hakedene “git” demek asillere yakışır.
Kimseye hak ettiğinden fazla değer verme,
değersiz olan hep sen olursun!

Düşün… Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni, sen hazır değilsen?
Kim yıkar, yıpratır seni sen izin vermezsen?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?
Herşey sende başlar, sende biter…
Yeter ki yürekli ol, tükenme, tüketme,Tükettirme içindeki yaşama sevgisini…
Hep hatırla: “Çaresizseniz, Çare “SİZSİNİZ

öyle bir hayat yaşadım ki cennetide gördüm cehennemide
öyle bir aşk yaşadım ki tutkuyuda gördüm,pes etmeyide…
bazıları seyrederken hayatı en önden, kendimi bir sahnede buldum.. oynadım…
öyle bir rol vermişlerdi ki… okudum okudum anlamadım…
kendi kendime konuştum bazı evimde hem kızdım hem güldüm halime…
sonra dedim ki söz ver kendine… DENİZLERİ SEVİYORSAN DALGALARIDA SEVECEKSİN SEVİLMEK İSTİYORSAN ÖNCE SEVMEYİ BİLECEKSİN UÇMAYI BİLİYORSAN DÜŞMEYİDE BİLECEKSİN KORKARAK YAŞIYORSAN YANLIZCA HAYATI SEYREDECEKSİN…
öyle hayat yaşadımki son yolculukları erken tanıdım
öyle değerliymiş ki zaman hep acele etmem bundan anladım
düşünün bugün sadece yanlızlığınızda hayatı hayatınızı,diğer hayatları düşünün…

YA ŞÜKREDECEKSİNİZ YA AF DİLEYECEKSİNİZ YA MUTLU OLACAKSINIZ YA PİŞMAN OLACAKSINIZ YA KIZACAKSINIZ YA HUZURLA DOLACAKSINIZ…

tüm bu duyguları düşünün sonra bir daha düşünün yalnız sakin ve cesurca ve hayatınız için doğru zamanı bekleyin hayata güvenerek sabırla…nietzsche…

Bazen hayallerin bittiği yerde ,umutlar yeşerir..

Hayalini gerçekleştirmek de, öldürmek de senin elinde bunu anladım bir kez daha.. Istemediğim bişey olduğunda niye hala umutsuzluğa kapılıyorum anlamıyorum, içimdeki gücü unutuyorum, herşeyin kendi isteğimle oluşabileceğini unutuyorum.Oysa ki unutmayım diye heryere yazmıyor muyum Onur Hocanın meşur sözlerini 'Even in the darkest night there is a star in the sky look at that star and smile'.. Çok boğucu,iç karartıcı günler geçirdim,umudumu kaybettim zaman zaman .. Ama işte uzun zamandır zihnimde oluşturduğum, hayalini kurduğum güzellikleri kendime çekiyorum galiba yavaş yavaş.Çok mutluyum son günlerde, her anlamda.. ve istiyorum ki hep böyle olsun, daha da güzel olsun. Umutsuzluğa kapıldığım ve kendimi üzdüğüm için kendimden özür diliyorum ve çok seviyorum kendimi:)

Beni hayallerimin bittiği yere asın...

Bugün ne tuhaf bi gündü, sürekli içimden hayat ne garip , ben ne tuhafım, ne kadar kararsızım, ne kadar dengesizim, fikirlerim ne kadar çabuk değişiyo tehlikeliyim deyip durdum.Ve gün boyu bu düşünceler kafamın içinde dönüp dururken arkada çalan fon müziği; ''hayat ne garipti''.. Onuda bir Cem Karaca söylüyordu bir Mahsun Kırmızıgül.. Akşama doğru müzik değişti, Zerrin Özer ''yol bir garip yolcu bi garip'' çalmaya başladı. Sabah 8.30 itibariyle milli eğitim memuresinin çartlak sesiyle uyandım.Neymiş bilmem ne okuluna vekil öğretmen olarak tayin edilmişim,onaylıyor muymuşum? sonra uyu uyabilirsen tekrar, zaten erken kalkıcam ve pilates yapıcam diye yatmıştım ama bi şekilde kendimi ''uyuyakaldım erken uyanamadım'' diye kandıracaktım.Yatağın içinde dönüp dururken bir telefon daha, okul müdürü... ''bahçeköye bekliyoruz sizi, sarıyer kaymakamlığına dilekçe yazın gelin''..kararsızlık..ve ardından Sarıyer yolları..ayaklar geri geri gider.... dilekçe alınır ve vazgeçilir...Hızlı bir şekilde eve dönülür, dönerken fon müziği umut doludur...Levent'e gelince otobüsten inilir..gökdelenlere bakılır..derin bir nefes alınır ve esaretten kurtulmuşcasına ,ayakları yerden kesen özgürlük!! eve gidilir , doğru yaptığına, hayallerinin peşinden koşulması gerektiğine karar verilir,mutlu olunur,herşey unutulur... telefon... müdür.. ''gelicektiniz?''. -bakın ben istemiyorum... ''çocukların dersleri boş geçiyo,hoca yok''... -ben istemiyorum,yani öğretmenlik.. ''çocuklarr, bakın gelin bi görüşelim''.. -tamam,geliyorum... yol çok uzundur.. çok uzaktır.. tahmin edilenden çok uzak... yollar,deniz,orman,kırsal ve bahçeköy... gerçekten bi köy.. şaka gibi... ama herşey çok sevimlidir.. otobüsten inilir, yürünür, çocukların oynadığı dar sokaklardan ve okul... bir okul, ne ifade eder bi öğretmen için, benim için.. evinden kaçan bi kız çocuğunun, evine çaresiz geri dönüşü. müdür, içimi acıttı, kariyer,para,hedefler hepsi bi kenara di mi, öğretmensin sen,çocuklar.. vicdan,mantık,duygular.. anlaşılır..otobüste fon müziğini Mahsun Kırmızıgül söyler.. gökdelenler.. görmek istemiyorum,kafamı önüme eğip, suç işlemiş gibi eve koşuyorum.. Niran Ünsal söylüyor; ''ben ne zaman büyüdüm anne??'' ben neden hiç olmak istemediğim yerdeyim? beni hayallerimin bittiği yere asın...