Ben de isterim farklı birşey yazayım tabi ama yok..Hep aklımda, kafamda sen varsın.. Unutmak için çok çabalıyomuşum gibi yapmak ya da zaten umrumda değilsin gibi davranmak istemiyorum.Umrumda olmadığın çok fazla zaman oluyo aslında, hatta öyle ki gelsen ayaklarıma kapansan dönüp bakmam,'sende artık herkes gibisin' der geçerim.Sen benim mesajıma cevap vermesen dünyayı başına yıkar,seni dünyayın en düşüncesiz,en hatır bilmez adamı ilan ederim ya hani;karşıma gelsen selam vermeden kafamı çevirip gidebilir,o derece şirretlik yapabilirim.O kadar umrumda olmadığın zamanlar oluyor yani.
..
Ama ya özlediğim,kalbimin sıkıştığı anlar.. Ne kadar anlatsam kendime,ne kadar sözgeçirmeye çalışsam boş.Ben bunun aşk olduğuna inanmıyorum, boşluk bu, alışkanlık.. Her boşluğa düştüğümde sarılmak istememden, her sarılmak istediğimde seni bulduğumdan.Yoksa özlenecek insan değilsin sen.Kendini bişey sanma yani.Seni özel yapanda, vazgeçilmez kılanda benim sevgim! Hani gece uyanırsın,sarılmak istersin,yatmadan önce mesaj atmak istersin,yaptığın yemeği biriyle paylaşmak istersin,çok mutsuz olduğun bir anda biri sana 'ağlama' desin istersin, işte o anlarda yanımda seni arıyor olmam da ironik.Sen hiç yanımda olmadım ki benim, başıma birşey geldiğinde,üzüldüğümde,hastalandığımda ve bir teselli seni aradığımda üstüne üslük azar işittiğim,daha beter umursanmadığımda olmuştur.Ah bu kadınların sevilme hastalığı.Bütün olay bu.Sevilmemeye tahammülümüz yok hiçbirimizin.Sevmiyo işte,özlemiyo bu yüzden de aramıyo, debelenip durma, otur oturduğun yerde.Pozitif falan ol, belki birilerini çekersin hayatına!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder