Ne yesem,ne giysem,ne yapsam diye günler geçerken,ömür geçiyor ey ahaliii!! Kalkın kalkın huuu!! Kime diyorum, kendime diyorum..
Yıllarca birçok işe girdim çıktım, alakasız yerlerde,farklı şehirlerde çalıştım.Hep derlerdi de inanmazdım çalışmak;esarettir.Ben sanırdım ki ne kadar çalışırsan çalış,gezmeye tozmaya vakit bulursun,yok canım okadar da değildir..Gerçek anlamını anlamak için,uzun süre aynı işte çalışmak lazımmış heralde.Tek yapabildiğiniz oturduğunuz yerden,şunu yapsam bunu yapsam,şöyle olsa güzel olurdu demek, twitterdan tweet atmak,facebooktan video yaymak..Planladıklarınızın yüzde otuzunu gerçekleştirebiliyorsunuz.He hem çalışıp hem herşeye yetişenler yok mu ..var, ben onları çözemedim,ama öyle olamam onu biliyorum,yapım gereği ;tembelim çünkü.
Ben bu miskinlikle nasıl üniiversite bitirdim acaba,nasıl okadar sınava girdim falan,heralde hep böyle değildim,yok ya hep böyleydim,saat 4teki derse geç kalırdım.Şimdide 12.00'de başlayan mesai'ye geç kalıyorum.
Üniversite demişken üniversiteden bana kalan kaç yıllık (?9yıllık) arkadaşımla Flemengoya gideceğiz bu akşam.
Cumartesi geceleri birşey yapmazsam vicdan azabı çekiyorum, birşey yapmak zorundaymışım gibi,bazen eğlenmiyorum ozaman kötü oluyor,işkence oluyor.Hadi bakalım umarım bu gece eğlenirizzz!!
Bu arada bloğuma neden hep depresyon yazıyorum yazıyorum diyordum, blog kapkaraydı o ne be! Rengini değiştirdim içim açıldı..Ohhh! Artık güzel şeyler yazarım.
Yarın Pazar..Bakalım bu sefer planladıklarımın yüzde kaçını gerçekleştricem...
İyi haftasonları.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder