Döncem demiştim.

Karlı bir İstanbul gününden Merhaba,
Okuduğum kitaplarla ilgili bir yazı yazmak için 386. kez bloğuma girdiğim gün, fikrimi değiştirdim,böyle olmayacak dedim.Serbest türde, öylemesine bir yazı açmak için tıkladım yeni yazı düğmesine!! Bayadır etiketli etiketli güzel güzel postlar giriyordum,bu halimdende memnundum.Çünkü daha öncesinde bloğuma kafama göre birşeyler saçmalayıp duruyordum ve bunları herkes okumasın istiyordum.Güzel,konulu,resimli yazılar yazınca,herkes ne demek istediğimi anlayınca ve beğenince mutlu oldum.Bu yüzden bu tür yazılara ağırlık verdim.Kitap-kozmetik-film-tiyatro diye yazılarımı etiketledim ve daha renkli bir blog oluşturacağımı sandım.Ama ben ne zaman standart bir insan olabildimki!

İşte yine oyunu bozdum ve mutluyum! Ne yani!

Bu asi girişten sonra,yazının devamı son zamanlarda yaptığım şeylerle ilgili olabilirdi ama bloğu fazla kişiselleştirmek istemem.(niye? hitap ettiğin milyonlar sıkılmasın diye mi?) Aslında,kişiselleştirsemde sıkıcı olmazdı ne de olsa çok renkli bir hayatım var.
Belki birgün onunla ilgilide birşeylerde yazarım ama şimdi daha önce tanıtmayı defalarca denediğim kitaptan bahsetmek istiyorum.

öhöm.

Çok sevgili arkadaşımın bana doğumgünümde hediye ettiği bu kitabı hiç sıkılmadan çok hızlı bir şekilde bitirdim.Kitap kötü şeylerden bahsediyo, sokak çocukları,tecavüzler,dışlananlar,sevilmeyenler... İlginç bir hikaye.Genelde bu tarz şeyler okumayı sevmem.Neden? Pozitf şeyleri severim ben,insanların gücüne inanırım.Kurban rolüne bürünen insanları sevmem.Vah vah ne talihsiz çocuk diye acımam.İlişkileri anlamaya çalışırım,davranışları çözerim.Buna rağmen bu kitabı okumamın benim açımdan faydalı olduğunu düşünüyorum.Farklı analizler yaptım.Ben bile sevmişsem bu tarz bir kitabı,kesinlikle rahatlıkla tavsiye ederim.

Bu kitabıda geçen yılki doğumgünümde başka bir değerli arkadaşım almıştı.Söyleyecek söz yok,çok güzel kitap.Hani bitmesin dediklerinizden,bitince bir boşluğa düşüp, karakterleri özlediğiniz türden.


Kitap okuma aşkı hiç bitmesin,kitap hediye eden arkadaşlar varolsun,sağolsun diyorum ve nihayet bu yazıyı yazabilmiş olmanın mutluluğu ve karın huzuruyla yazımı sonlandırıyorum.

döncem ben sana

Bana ne oldu bilmiyorum,şuraya bir yazı girmek kaç zamandır niye o kadar zor geldi? Üstelik yazıcağım konu belli.Taslaklara resimleri girdim,bi türlü elim gitmiyor.Sayfaya giriyorum kapatıyorum,diğer bloglara bakıyorum çıkıyorum.En kısa sürede yazıcam söz! :)

Bazen yeni başladı derken bi bakmışsın birşeyin başladığı yok, aksine bitiyor, kayıp gidiyor ellerinden.Sen tutmak istiyorsun ama istediğin için değil, son umudun olduğu için.Bilirsin olması gerekmiyo hayatında ama işte sen beklediğin şey o sanıyorsun ya, beklediğin gelicek diye inanmışsın ve o gelmiş, bırakıp gidemiyorsun.Oysa gitmek lazım,arkana bakmadan hemde..En kolayı bu olucak,sandığın kadar ya da daha önce üzüldüğün kadar üzülmiyceksin biliyorsun, büyümek böyle bişey.Elinden gideceği fikri aklına geldikçe,çocukça sarılmak istemiyorsun.Esasında sorun şu ki yalnız kalmaya cesaret edemiyorsun, kendine ister itiraf et, ister inkar.. İster cesaret et bırak, ister korkunun arkasına saklan onun seni bırakmasını bekle..

Korkunla yüzleş artık; ortada olan bişey yok, evcilik oynuyorsun,üstelik oynadığın oyunu sende sevmiyorsun.Son umut diye bişey yoktur, umut olmazsa insan yaşayamaz.

19/2/2010

Film izledim

Diğer ülkeleri bilmiyorum ama,bizim ülkemizde bir film çok izlenmişse, ya yerden yere vurulur ya yerlere göklere sığdırılamaz.Önceden hakkında çok fazla yorum duyduğunuz bir filmi izlemeden önce muhakkak etkisinde kalıyorsunuz duyduklarınızın.Ya yüksek beklentiyle girip beğenmiyorsunuz ya da okadarda fena değilmiş diyorsunuz.

Bulut Atlası'nı izlemeden önce ben genelde iyi yorumlar duymuştum.Duyduğum olumsuz yorumlarsa genelde;filmin karmaşıklığı,olayların birbiriyle bağlantısının çözülememesi gibi şeylerdi ki dahada merak uyandırdı.
Bileti tam alırken,yan taraftan birinin 'bence bulut atlasına gitmeyin,ben hiç birşey anlamadım,2-3 kere izleseniz anca çözersiniz' demesine aldırmadık.

Akıcı,çok sıkılmadığım bir filmdi.Olayların birbiriyle bağlantısını çözmeye çalışmadım ama hiçte karışık değildi.Bana Babel filmini hatırlattı.Babel 'de farklı ülkelerde birbiriyle hiç alakası yokmuş gibi yaşayan insanların,aslında birbirlerinin hayatlarını etkilediklerini gösteren bir hikaye vardı.Bu filmde de buna benzer sahneler var ama zamanlar farklı.Biraz karma felsefesi,biraz reenkarnasyon.Merak uyandırmak için tam ortasından kesilen sahneler falan.Güzel film,sürükleyici...

Çok izlediğimden midir bilmiyorum, otursam çok rahat bir Amerikan filmi senaryosu yazabilirim gibime geliyor.Zaten çok farklı bir senaryo olsa bile aynı sahneler,iyilerin kazanması,savaşlar olması ama herşeye rağmen hayatın devam etmesi falan...Ne olacağını tahmin edebildiğim film ne kadar iyi olabilirki..

Arada derede kalmış,çok fazla duyulmamış ama güzel film önerileriniz varsa alırım?

Aydınlık yolun sonsuza kadar damarlarda kanla akar..

İnternet sayfalarına, bir gün, fotoğrafarını koyup,sözlerini paylaşmakla Atatürkçü olunmuyor maalesef..Ama yalaka basına inat,rengini belli etmekten korkan insanlara inat, bugün heryerden duyurmak istiyorum; Atama sevgimi ve onun yolunda yürüyen milyonları hiçbir gücün durduramayacağını!!

Tiyatro

Tiyatroyu çok seviyorum.Sağolsun arkadaşım, son bir yılda,okadar çok oyuna götürdüki beni tiyatro eleştirmenliği yapabilirim artık ek iş olarak.Burdan gazetelere sesleniyorum,köşe yazısı falan yazabilirim,tekliflere açığım.
Gazete ve dergiler beni keşfedip teklif yollayana kadar bloğuma bu sezon gittiğim oyunlarla ilgili bir yazı yazmak istiyorum.
Bunlardan ilki Vişne Bahçesi..

Engin Alkan'ın yönettiği-oynadığı tüm oyunlar gibi bu oyunda çok başarılıydı.Sadece bazı gereksiz uzun sahneler vardı.Sanat filmi gibi mi desem :)) tamam itiraf ediyorum,biraz sıkıldım ama oyun gerçekten güzeldi.

İkinci oyun ise Hedda Gabler .Çok çok beğendim.Gerçekten herkese tavsiye edebileceğim bir oyun.Oyuncular çok başarılı.Hedda'yı oynayan Şebnem Köstem çoook başarılıydı.Tüm oyuncular tek tek çok iyiydi.Oyunda kurusıkı tabanca patlıyo,bundan biraz rahatsız oldum ve korktum,sahneye çok yakın oturuyorduk.

Tiyatro çok güzel bir sanat ve bu sanat umarım hep yaşar.Herkesin gidecek vakti ve imkanı olur.Sevgiler..

Akşam olunca,kalp acıları depreşir..

Haksızlık mı, yalnızlık mı kahreden,bizi böyle ayıran ne haybeden
Çektin gittin ne diyebilirim,sende sevdin bunada eminim
Nasılda istedim herşeyi çözmeyi,bir bilseydin...