6 Kasım 2010 Cumartesi

bulanık

Birkaç gündür bir depresif, sürekli yatmak isteyen, aynaya bakmak istemeyen biri oldum yine.Tek güzel yanı yemek yemek istemiyorum.Azıcık yiyince doyuyorum.Depresyondan bile olumlu birşeyle çıkarabilen saf palyanna olarak kendime bir tokat atmak istiyorum. Gerçekten bir tokat, bir tekme, bir avuç soğuk su bişeyler lazım beni kendime getirsin, yoksa düşüp bayılıycam, ayyyhh bu ne!!

2 Kasım 2010 Salı

10

Bu yıl benim için inanılmaz bir yıldı.Farkında değilim belki ama, birçok hayalimin gerçek olduğu bir yıldı.Genelleme olarak da gayet iyi bir yıldı, yıl henüz bitmemiş olmasına rağmen bu zamana kadar en azından başarılıydı.Çok fazla eğlenceli olduğunu söyleyemem ama kariyerim açısından iyydi.Kariyer kelimesiyle tanışmış oldum.Sadece iş olarak değil aşk olarak da.En uzun ikinci ilişkimi yaşadım.Uzundu ve sorunluydu.Sonunda bitti.Tam olarak atlatamadım ama geçicek biliyorum.Çok şey öğrendim bu yıl.Kendini sevmek ne demek, gerçek anlamda biliyorum artık.Başkasını mutlu etmek adına kendimi üzerek, sürekli başkalarını memnun etmeye çalışarak, kendime haksızlık yapmış oluyorum.Bazen insanlara duymak istemediklerini söylemek gerekir ya da ben herşeyi anlamak,anlayışlı olmak zorunda değilim, başkalarının hayatını kolaylaştırırken kendi hayatımı zorlaştırıyorum böyle yaparak.Kendimi seviyorum ve başkalarnın beni üzmesine izin vermiycem.Kendime daha çok eğlence bulucam, ya da yaptıklarımı daha eğlenceli hale getiricem.Daha çok gezicem, para harcamaktan korkmıycam, çünkü kazanıyorum,yeterince param param var.Bir ay sıkıntı çeksem bile bazı şeyler o sıkıntıya değer ve en fazla bir ay sürer zaten.herşeyi anlamak zorunda değilim ayrıca, ya da herşeyi bilmek.Bilmediklerim var,olabilir.Öğrenmek için hayattayız:) Bu yıl benim için herşeye rağmen güzeldi, umarım gelecek yıl daha da güzel olucak .. !

30 Ekim 2010 Cumartesi

ah bu ben ah !!

Ben beni napsam bilemiyorum bazen.Zaten ne zaman bişeyler yazmak istesem, ozaman kesin neyapacağımı bilememişimdir yine... ya mutluluktan,ya sıkıntıdan,ya üzüntüden ama bilememekten,orası kesin.. İşte o bilememekler,kararsızlıklar beni öldürecek! Başak burcuyum diyemi,bana bi karışan görüşen yok,yıllardır kararlarımı kendim veriyorum ve beni bağlayn bişey yok diye mi bilmiyorum ama bıktım artık. Hani kandilde,yıldız kayarken,doğumgününde mumları üflerken ya da dilek tutulan herhangi bi anda ben hep kararlı olmayı istemişimdir.Kararlılıklık, biraz kararlılık lütfen, her saat insanın fikri değişmez ki, insan biraz dediğim dedik olur.Hep bu iyimserliğim yüzünden, herşeye her olaya iyimser baktığım için! Sürekli okuduğum kitaplar da hep destekliyo bu iyimserliği, doğal yapım yetmezmiş gibi bir de habire habire okuyup iyice güçlendiriyorum, olumlu yönleri gör, sevgiyle bak,kendine vakit ayır,onu sev bunu sev,affet!! Kızım anlamıyo musun yıllardır, sen nekadar sevgi dolu olsan, olaylara pozitif baksan, yok insanlar böyle değil, bazıları okudukça,yaşadıkça anlasa da bazılarının bunu bir ömür çabalasa kavramasına imkan yok! Kasma kendini,yorma.. Adam ağzına sıçtı gitti, sen hala şöyle yapmıştı, böyle mutlu olmuştuk diye düşün, e bir sene çıkarsan, aynı şehirde, aynı evde olursan, illaki güzel şeyde yaşanır, yemek yersin,kahve içersin,gülersin,illaki yani.Bozuk saat bile günde iki kez doğruyu gösterir.Ben herifin beni adam yerine koymadığını, oyuncak gibi canı istediğinde oynadığını,bağrına bastığını, istemeyince atıp, üstüne basıp geçtiğini unutiyim, pazar günü ne güzeldi kahvaltı yapmıtık,yemiştik içmiştik, hhahahah onu düşünüp duygu seline kapilim, ne salak ne saf insansın sevinç, bu olaylara iyi açıdan bakmak değil, olumlu olmak değil bu düpedüz saflık! Kendine değer vermemek. İyi bir insan değilim ben, salak bir insanım.Arzularına yenilen bir insanım.Özledim diye, sarılmak istiyorum diye kendimi kandırıp, beni yerden yere atan bi adamın kollarına atılmak isteyen sersemin tekiyim!! Bunları düşünüp 'hayır busefer kararım kesin,dönmiycem' desemde, biliyorum ki şimdi bana birşeyler yazsa, gelse, yine dayanamaz dönerim, ve hatta bunu bekliyorum, hergün birşeyler yazmış mı diye beklemek, her telefona koşmak neyin alameti.Hiç birşeye şikaye etmeye hakkım yok benim, kendim ediyorum kendim buluyorum!

17 Eylül 2010 Cuma

etrafta kimsecikler yokken..

Günün en sevdiğim saatindeyim.. Herkes gittikten sonra ofiste tek başına..
Bu saatleri çok seviyorum, sanırım yalnızlık tam bana göre..Son zamanlarda yalnız kalmaktan ne kadar sıkıldığım konusunda önüme gelene yakınsamda, biraz kalabalığada gelemiyorum,kesinlikle! Sanki üzerimde bi yük varmış gibi, kalabalık azalınca hafifliyorum alıyorum kahvemi ya da bitki çayımı, açıyorum müziklerimi dinliyorum kafamı..

Bugün yine öyle birgün ama kafam oldukça meşgul.Bayram dönüşü oldukça karmaşık bi hafta geçirdim.Hani böyle aslında ortada çok ciddi yapılmış bir iş yoktur ama bir sürü ıvır zıvır işte.Neyse bu haftayı da atlttık.Bu hafta benim kutlu doğum haftam:) 26 yaşında olduğuma inanmakta güçlük çekiyorum,inanmak da istemiyorum aslında..

Uzun süredir hayatımda herşey yolunda gidiyodu, çok mutluydum, yine kafama takıcak şeyler buldum, gece gece uykularıı kaçırabiliyorum, hiç gereksiz yere.İnsanoğlu mutlak mutluluğa programlanmamış bence, o yüzden boşuna didinmeyelim bence..En azından kendi adıma söylemek gerekirse ben ille buluyorum canımı sıkacak bişeyler.Bu konuları düşünmeye beni sevk eden ,aslında son zamanlarda okuduğum kitap,Mutluluk Projesi.. Yazarımız bayan üşenmemiş kendine bir yıllık mutluluk projesi hazırlamış,günü gününe, ki asıl şaştığım bunu bir de en ince ayrıntısına kadar yazmış olması oldu! Aslında kitaptaki düşüncelere çok katılmıyorum,mutluluğun öyle yok dağınıklığı toplamakla,sabırlı olmakla gelicğine de hiiç inanmıyorum ama okumak istiyorum ısrarla.Kitap en azından beni yeniden blog yazmaya özendirdi.Ayrıntı seviyorum ya belki de o çekmiştir.

Hava git gide kararıyo ve canım bişeyler yemek istiyo, iki gün önce sağlıklı beslenme kararı aldım.O yüzden herşeyi yemiyorum güya.

Biraz önce sevgilim aradı ve beni Dumanın konserine davet etti.Keyifli saatler yerini tedirgin dakikalara bıraktı, çünkü konserde kuzenleri ve kardeşi de gelicekmiş.Bugünde paspal çıkmıştım evden.Öyle ki kot giymem hiç,bugün en rahat en bol kotumu giydim:( Neyse geçerken Beşiktaş'tan en azından tişörtümü değiştiririm.Aman ya bu çocukla da herşey problemli, herşeyi böyle, son dakka haber verrir.Zaten önceden planlasaydık da son dakka iptal ederdi, ya da bişey olurdu. Neyse keyifli zamanım sona erdiğine göre keyifle yazmaya uğraşmanında gereği yok.İyi akşamlar..Sevinç kaçar..

4 Eylül 2010 Cumartesi

Ziyan Cumartesiler!

Cumartesi çalışmak ne saçma bir şeydir ya, ders yok,iş yok güç yok bişey yok, otur otur otur..
Cuma gecesi bi program yapamamak, tek müsait gecenin cumartesi gece olması o gecede birşeyler yapamazsan otur kafayı ye ..
Allahtan bu akşam sevgilimle beraber dışarda olucaz,ve sonrada kocaman bi pazar bizim...
Bugün çok güzel olsun istiyorum.İşten de biraz erken kaçıcam bugün ya bu ne! cumartesi cumartesi 7ye kadar çalışılır mı?? Neyse bakalım kaçış hazırlıklarına başlayalım saaat 5 :))

25 Nisan 2010 Pazar

day-off etkinliği

Izin günümün tamamını temizlik yaparak geçirdiğime inanamıyorum!! bütün gün hiç durmadan yerleri süpürdüm,sildim,mutfak dolaplarını temizledim,buzdolabını ve evdeki tüm dolapları düzenledim.Offf!! ne gündü yaa!! Peki hala işlerimin bitmemiş olmasına ve saatin 01:33 olmasına ne demeli?? hala ütü yapmam,ortalığı toplamam,dişlerimi fırçalamam,oje sürmem lazım.Sabahda erkenden kalkıp işe gitmem gerekiyo tabiiki, bir de normal iş değil, genel müdürlüğe,karşıya geçicem yarım.Big bosslarla görüşücez..Kadın olmak ne zor iş yahu
-evi temiz tutmalısın-ki tabi bu iş yeri süpürmek,silmek,ortalığı toparlamakla bitmiyor, banyo ciflenmeli,çamaşır suyuyla dezenfekte edilmeli, mutfak her daim temiz olmalı, ocaktır,dolaplardır sık sık silinmeli,buzdolabı düzenlenmeli,gardolap düzenli olmalı,kirliler yıkanmalı,yıkanmışlar,ütülenmeli,nevresimler her daim temiz ve ütülü olmalı-,
-işe yetişmelisin,işinde başarılı olmalısın,
-bakımlı olmalısın-tırnakların,saçların,dişlerin temiz olmalı,kıyafetler de tabii ütülü ve temiz,özenli,
-sevgiline yetişmelisin,onun ve ilişkinizin sorunlarıyla ilgilenmelisin
-ailene ve arkadaşlarına vakit ayırmalısın,aramalısın,sormalısın,görüşmelisin, halana,teyzene gitmelisin.
-Bütün bunlara yetişebilmek için, bütçeni ayarlamalısın,ayakta durabilmelisin, bi dünya fatura, kira,kredi,şudur budur ,altından kalk kalkabilirsin

Bunların hepsini nasıl yapıyorum ya, ya da yapıyo muyum ?? evet yapıyorum, bazen eksik kalıyorum bazen başarısız oluyorum,bazende geciktirerek yapıyorum ama yapıyorum, ozaman kendimi bi tebrik etmek lazım çünkü bunların hepsini Istanbul'a yapıyorum yahu!!!:))

Bana bu enerjiyi verdiği için, Allahıma sonsuz şükürler olsun..Neyse uykum geliyo ve bitirmem gereken işler var halen, iyi geceler şimdilik..:)

28 Mart 2010 Pazar

bi garip

Belki de herşeyin sandığımız gibi olması gerekmiyordur.Düşünüyorum da o kadar çok kural arasında yaşıyoruz ki, hangisi gerçekten yapılmalı ya da yapmazsak ne olur.O kadar alışmışız ki öğretilenlere, hep öyle olmasını bekliyoruz.Ya öyle değilse..